«Τα δικά μου δικά μου, και τα δικά σου δικά μου» – Ο συνδικαλιστικός λαϊκισμός των δύο μέτρων και δύο σταθμών

Παρακολουθούμε με απορία, αλλά πλέον και με αγανάκτηση, τους «υπερασπιστές» των αστυνομικών που διεκδικούν με πάθος την κατάργηση των έκτακτων μεταθέσεων των ειδικών φρουρών.

Ένα όμως απλό ερώτημα: πού είναι το ίδιο πάθος για τα δικά τους μέλη, τους αστυφύλακες που προέρχονται από ειδικούς φρουρούς και στερούνται άδικα τα μόρια της πενταετίας στις μεταθέσεις τους;

Εκεί, σιωπή. Εκεί, καμία ανακοίνωση, καμία κινητοποίηση, κανένα «δίκαιο». Μήπως τελικά το όραμά τους είναι ειδικοί φρουροί χωρίς έκτακτες μεταθέσεις και «αστυφυλακοποιημένοι» φρουροί χωρίς καθόλου μεταθέσεις; Γιατί αυτό ακριβώς διεκδικούν.

Ούτε ο θρυλικός Καραγκιόζης δεν θα τολμούσε να εφαρμόσει τόσο απροκάλυπτα την πάγια τακτική του: «τα δικά μου δικά μου, και τα δικά σου δικά μου».

Για πρώτη φορά στα συνδικαλιστικά χρονικά, συνδικαλιστές σπρώχνουν συναδέλφους να στραφούν δικαστικά εναντίον άλλων συναδέλφων. Και το κάνουν γνωρίζοντας πολύ καλά ότι δεν θα υπάρξει κανένα αποτέλεσμα, αφού το σύστημα μετακίνησης των ειδικών φρουρών στηρίζεται σε νόμιμη διαδικασία και ρητή πρόβλεψη Προεδρικού Διατάγματος. Ξέρουν δηλαδή ότι πουλάνε ελπίδες που δεν υπάρχουν. Αυτό έχει όνομα: λαϊκισμός.

Και ο λαϊκισμός δεν αφήνει περιθώρια σκέψης. Βάζει σε αντιπαράθεση, ακόμη και στις δικαστικές αίθουσες, συναδέλφους που αποτελούν πλήρωμα του ίδιου περιπολικού, που φυλάσσουν τον ίδιο στόχο, που περιπολούν στον ίδιο τομέα, που καλύπτουν ο ένας την πλάτη του άλλου κάθε μέρα στον δρόμο.
Και κάτι ακόμη, προς τους συναδέλφους που από ειδικοί φρουροί έγιναν αστυφύλακες και παραμένουν μέλη αυτών των σωματείων: αξίζει να σκεφτείτε ψύχραιμα ποιος πραγματικά στέκεται δίπλα σας. Όταν τα μόρια της πενταετίας σας αφαιρέθηκαν, κανείς από αυτούς δεν μίλησε. Σήμερα, οι ίδιοι ενθαρρύνουν άλλους συναδέλφους να στραφούν δικαστικά απέναντί σας. Η εμπιστοσύνη και η στήριξή σας έχουν αξία· δώστε τες εκεί όπου θα σας εκπροσωπήσουν με ειλικρίνεια. Γιατί δεν μπορεί να φυλάει τα πρόβατα όποιος βλέπει τα συμφέροντά τους με μάτι λύκου. Η απόφαση είναι δική σας, και είμαστε βέβαιοι ότι θα είναι η σωστή.
Ο συνδικαλισμός δεν είναι μηχανισμός διχασμού για λίγα χειροκροτήματα. Είναι ευθύνη απέναντι σε όλους τους συναδέλφους, χωρίς επιλεκτική μνήμη και χωρίς διπλά μέτρα.

Εμείς δεν θα ακολουθήσουμε αυτόν τον δρόμο. Θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε δίκαιες λύσεις για ειδικούς φρουρούς και για αστυφύλακες , χωρίς να στρέφουμε τον έναν απέναντι στον άλλον.

Η ενότητα δεν είναι σύνθημα. Είναι υποχρέωση.